E agora…Que facemos?
Isaac, un compañeiro do IES Francisco Asorey nos deixa este post ( non vos perdades os comentarios):
A dimensión do cambio climático, xunto co aumento do consumo enerxético mundial, está obrigando a revisar os mecanismos de producción de enerxía, a fin de reducir as emisións de CO2 á atmosfera. Ademais as reservas mundiais de petróleo son cada vez menores e a súa extracción máis complicada, polo que o seu prezo aumentará progresivamente ata o seu esgotamento total durante o presente século.

Ante esta situación resulta inevitable procurar novas fontes de enerxía que sexan menos contaminante e, se é posible, menos costosas. En principio as fontes de enerxías renovables cumpren claramente a primeira das condicións, pero non tanto a segunda ata que non se mellore a súa eficiencia. Pero a utilización de fontes de enerxías alternativas provoca en ocasións grandes polémicas a nivel social, incluso o rexeitamento frontal. Podemos poñer como exemplo a enerxía eólica, como representante das enerxías renovables, e a enerxía nuclear, pola banda das non renovables.
Galicia pode considerarse como una potencia a nivel mundial en enerxía eólica, hoxe a ninguén lle chama a atención a presenza na nosa paisaxe dos parques eólicos, que se ampliará nos próximos anos con aeroxeradores cada vez máis eficientes, pero que chegará inevitablemente ao seu límite a medio prazo. Ante esta situación o seguinte paso que se propón é a enerxía eólica offshore, isto é a instalación de aeroxeradores no mar dentro da plataforma continental. Esta modalidade atópase moi extendida actualmente nos paises do norte de Europa onde a súa extensa plataforma continental e a escasa profundidade facilita a instalación destes aparatos. En Galicia xa se está a contemplar esta posibilidade, aínda que dificultada pola estreita plataforma continental e a súa posible interferencia co uso intensivo do litoral pola actividade pesqueira e, en menor medida, o tráfico marítimo.

A alternativa nuclear conta nos últimos tempos con moitos defensores. Alegan que non produce emisións a atmosfera de CO2, que resulta máis económica (aspecto que pode ser discutido) e a mellora nos últimos anos na seguridade destas instalacións. Os seus detractores insisten en que aínda segue sen resolver o problema do tratamento e almacenamento dos residuos radioactivos, xunto coa imposibilidade de garantir a ausencia total do risco de accidentes nucleares de graves consecuencias. A isto se pode engadir que algunhas estimacións sobre as reservas de uranio, que prevén o seu esgotamento incluso antes que as de petróleo, polo non podería ser considerado seriamente como unha alternativa a este.
Acompaño unha presentación elaborada por alumnos do IES Porta da Auga de Ribadeo como exemplo do que deberíades facer vos para ilustrar unha entrada.


Venus, a Terra e Marte consideradose planetas irmáns posto que son solidos, teñen atmosfera, tamaños parecidos, etc… Liberaron gases que formaron as atmosferas e teñen unha composicion similar. Mais hoxe en dia as atmosferas son diferentes, Venus ten unha atmosfera case cen veces maior ca terrestre, e Marte é un planeta desertico e xélido e a súa atmosfera é moi delgada. Só a Terra parece que mantivo a auga líquida, ademais dunhas temperaturas estables.




